ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಗುಣಾತ್ಮಕ ಶಿಕ್ಷಣ

ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಗುಣಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ತರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಈ ಲೇಖನ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಪಠ್ಯಕ್ರಮ ಸಾಮಾನ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರದ, ತನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅರಿಯಲು ನೆರವಾಗದ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಗುವಿನ ಪಾಲಿಗೆ ಒಂದು ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವೆಲ್ಲ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಲೇಖಕರು ಇದರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮದೇ ಉಪಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊಸಬಗೆಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇತಿಹಾಸ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಸ್ಥಳೀಯ ಇತಿಹಾಸದ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ಇತಿಹಾಸದ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಪಾಠ ಮಾಡುವಾಗ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡದೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಅರಿಯುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಕುಲ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯ ಅಳವಡಿಕೆ, ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನುಸಂಧಾನ, ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಪ್ರವರ್ಧನೆ ಮುಂತಾದ ಹತ್ತು ಹಲವು ವಿಚಾರಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿತವಾಗಿದೆ.